S(up)port for Nature is o.a. door Natuurmonumenten, Staatbosbeheer en NOC*NSF opgezet vrijwillig natuurzorgsysteem voor terreinbeheerders en organisatoren van sportevenementen in bos- en natuurterreinen, gericht op evenementen die geen schade en overlast veroorzaken. Het toepassen ervan vergroot de kans op toestemming van de terreinbeheerder en heeft een positieve uitstraling op het te organiseren evenement. Het bestaat uit tweetal onderdelen; een stappenplan specifiek voor de organisator en een in te vullen aanvraagformulier bestemd voor de terreinbeheerder. De voordelen ervan zijn evident; sportevenementen worden met veel aandacht voor de natuur georganiseerd, waardoor schade aan het gebied en overlast tot een minimum worden beperkt. Door de uniformiteit zijn de richtlijnen duidelijker en ontstaat er tijdwinst door het standaard aanvraagformulier wat gebruikt gaat c.q. moet worden. Voor de terreinbeheerder wordt de vergoeding voor het de instandhouding van het terrein uniform geregeld en de aansprakelijkheid, zowel voor het gebruik van het terrein als voor het naleven van de eisen uit de natuurwetgeving, vrijwel volledig bij de organiserende partij gelegd. Deze eisen zijn volgens S(up)port for Nature op een begrijpelijke, integrale manier ingepast in de handleiding bij het aanvraagformulier.

Maar dan komt de aap uit mouw: het aanvraagformulier. Negen (!) pagina’s met vragen waarbij naast de algemene informatie over het sportevenement, uitgebreid wordt ingegaan op bodembescherming, kwetsbare en beschermde soorten planten en dieren, de Flora- en Faunawet, de Natuurbeschermingswet, geluids- en verkeersoverlast voor andere bezoekers en omwonenden, afval en sanitair, kortom alles wat je maar even kunt bedenken. Natuurlijk is voor de organisatie van een fietscrosswedstrijd in de natuur, waarbij honderden toeschouwers zich staan te verdringen, een dergelijke vragenlijst welhaast noodzakelijk, maar de eenvoudige vrijwillige wandelsportverenigingsbestuurder slaat toch de schrik om het hart als hij zo’n formulier download en ziet wat hij voor zijn kiezen krijgt. Terwijl hij alleen maar voor een prettige ontspanning wil zorgen door de wandelaar een uitgezette wandeling aan te bieden op opengestelde paden in bos- en natuurgebieden. Dat er dan luchtigjes over een bijdrage van 5-15% van de deelnemerskosten aan de terreinbeheerders wordt gesproken, doet de deur dicht, vooral als je je wandeltocht toevallig over de versnipperde terreinen van Natuurmonumenten, Staatsbosbeheer en bijvoorbeeld het Provinciaal Waterleidingbedrijf of het Goois Natuurreservaat hebt uitgezet. Binnenkort lopen we alleen nog door woonwijken om de papierwinkel van natuurgebieden te ontwijken. Kijk maar eens op www.supportfornature.nl